Onderwerpen

zondag 30 januari 2011

Scholen testen te veel


De NOT is weer achter de rug.
We hoorden daar 'vreemde dingen'.
Lees hieronder wat er zo vreemd is.

In de stand van Boom test uitgevers kwam de nieuwe TempoTest Automatiseren veelvuldig ter sprake. Scholen blijken er grote moeite mee te hebben de test uitsluitend toe te passen als het instrument voor de analyse en de diagnose. Ze willen bijna allemaal de test bij àlle leerlingen afnemen. Dat is helemaal niet de bedoeling en … nergens voor nodig! Zonde van de tijd en het geld.

Het doet me denken aan de vele scholen die de AVI-leeskaarten bij alle leerlingen afnamen/afnemen. Ook nergens voor nodig!

Hetzelfde geldt voor het PI-dictee: onnodig omslachtig en ingewikkeld om dat bij alle leerlingen te doen.

Hoe moet het dan wel?
Nou, laat ik eerst zeggen: niks moet. Wanneer scholen het beredeneerd (misschien willen ze wel alle vliegen in één klap slaan) zo willen doen, dan kan dat. Maar ik zou er niet voor kiezen. Het kan met veel minder ‘getest’.

Bij 'alle leerlingen' gaat het namelijk in eerste instantie om de niveaubepaling (en signalering): hoe staan we er voor en wie zit er in de ‘gevarenzone’?
Voor het automatiseren/hoofdrekenen is daarvoor bedoeld de SchoolVaardigheidsToets Hoofdrekenen (Cotan OK!). In vijf minuten met één A4-tje de hele groep in beeld. Klaar!
Leerlingen waarover je naar aanleiding van de resultaten zorgen hebt, doe je met de TTA voor een nadere analyse en diagnose. De uitslag is het aangrijpingspunt voor een eventuele aanpak van de problemen. Het zal dan in eerste instantie om ca. 20% van de leerlingen gaan.
Voor technisch lezen is er bijvoorbeeld de SchoolVaardigheidsToets Technisch Lezen (Cotan OK!). De leerlingen lezen één minuut een verhaaltje (van gemakkelijk naar moeilijk). Klaar!
Alleen die leerlingen waarover zorgen zijn ontstaan (ze scoren niet volgens verwachting), test je verder.

Conclusie: wanneer scholen middelen gebruiken in de fase ‘niveaubepaling (en signalering)’ die bestemd zijn voor de fase ‘analyse en diagnose’ doen ze veel te veel van het goede! Het is nergens voor nodig en zonde van de tijd en het geld. Dus vreemd ...

woensdag 19 januari 2011

Alternatief voor de T.T.R.


Voor het onderzoeken van de rekenvaardigheid in het voortgezet en beroepsonderwijs grijpt men bijna ‘automatisch’ naar de Tempo-Test- Rekenen.
Begrijpelijk, maar er is nu een alternatief …


Er wordt de laatste tijd nogal eens onderzoek gedaan naar het vaardigheidsniveau van het hoofdrekenen/automatiseren in het voorgezet onderwijs. Uit de resultaten van het hieronder aangehaalde onderzoek van Rob Wennink (zie ‘Rekenschrik nodig in het VMBO/LWOO’) blijkt dat dit geen overbodige luxe is …
Uit het onlangs gepubliceerde onderzoek van Magda Bruin, met als titel ‘Rekenproblemen in het beroepsonderwijs, case study naar het onderkennen van rekenproblemen bij cursisten vanaf 16 jaar met de instrumenten van het basisonderwijs en de brugklas’ komt naar voren dat de aandacht voor problemen met betrekking tot het hoofdrekenen/automatiseren zich niet hoeft te beperken tot de eerste leerjaren van het VO (PrO en LWOO) !!!
Jammer is echter -en daar konden de onderzoekers in deze beide gevallen nog niets aan doen- dat bij het onderzoek nog gebruik wordt gemaakt van de Tempo-Test-Rekenen 1992 en niet van de TempoTest Automatiseren. De TTA was er ten tijde van het onderzoek nog niet. Was dat wel het geval geweest, dan waren er veel meer mogelijkheden ontstaan voor een nadere analyse en het trekken van conclusies. De TTA biedt namelijk niet alleen veel meer mogelijkheden, maar is ook op vele fronten beter. Neem alleen maar de normering: de T.T.R. is van 1992 … Na die tijd is er aan de normering niets meer gedaan. De normen zijn dus bijna twintig jaar oud.
Mijn oproep aan toekomstige onderzoekers mag duidelijk zijn. Grijp niet ‘automatisch’* naar de T.T.R., maar onderzoek eerst de mogelijkheden van de nieuwe TTA. Ik denk dat ik wel weet wat dan de keuze zal zijn.
*) Deze actie valt overigens goed te begrijpen. De T.T.R. heeft een geweldige staat van dienst en je komt hem overal tegen, zelfs in vluchtelingenkampen en bij de inburgering. Bovendien was er geen alternatief.

Zie ook: Waarom overstappen van T.T.R. naar TTA?

maandag 17 januari 2011

Ineens minder dyslexie …


De SchoolVaardigheidsToets Technisch Lezen is een leestoets waarbij de leerling een verhaaltje leest.
De zinnen van het verhaaltje zijn aanvankelijk heel kort en bestaan uit eenvoudige woordjes.
De zinnen worden steeds langer en bevatten steeds moeilijker woorden.

De toets duurt één minuut.

(Klik op de afbeelding voor een vergroting)

Stel, je neemt bovenstaande SVT-TL af en de leerling blijkt te scoren in het (Cito) C gebied. Zou je dan –als we ons even tot het technisch lezen beperken- denken aan dyslexie? Ik niet … Ja, het is niet wat je noemt een goede lezer, maar je hebt nu eenmaal goede en minder goede lezers.
Toch schijnen er leerlingen te zijn die een dyslexieverklaring ‘op zak’ hebben en deze score (of hoger) halen. Hoe zou dat kunnen?
Nou, er wordt in ons land nogal eens getoetst met leestoetsen die bestaan uit een rij woordjes in betekenisloos verband. Als daarop in het (Cito) E gebied (de zwakste 10%) wordt gescoord, wil men nog wel eens doortoetsen met bijvoorbeeld ‘onzinwoorden’. Als ook in dat geval een soortgelijke score wordt gehaald, worden de zorgen ernstig. Want … de definitie van dyslexie is: 'een stoornis die gekenmerkt wordt door een hardnekkig probleem met het aanleren van het accuraat en/of vlot toepassen van het lezen en/of spellen op woordniveau'. Wanneer een dergelijke leerling vervolgens het onderzoekstraject ingaat, is het verkrijgen van een dyslexieverklaring niet denkbeeldig.
Als nou eens later zou blijken dat deze leerling bij afname van de SVT-TL rond de voldoende scoort? Is dan die dyslexieverklaring terecht? Eigenlijk niet, vind ik. Want … waar gáát het in het ‘leesleven’ nu eigenlijk om? Om het lezen van rijtjes woorden in betekenisloos verband en om het lezen van ‘onzinwoorden’? Lijkt me niet, dat komt immers zelden of nooit voor.
Het gaat juist om teksten met woorden in betekenisvol verband, zoals mededelingen, instructies, verhalen, artikelen enz. Daar moet je het mee doen! En als je dat nou matig tot redelijk (en in sommige gevallen zelf beter dan dat) blijkt te kunnen?
Ik stel u voor om leerlingen met een dyslexieverklaring nog eens te toetsen met de SchoolVaardigheidsToets Technisch Lezen (Cotan OK!); het kost u één minuut ...
Het zou mij niet verbazen dat er dan ineens minder zorgen zijn …